إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٠١ - شرايط قبولى و استجابت دعا

شرايط قبولى و استجابت دعا

سزاوار است كه بنده در هنگام دعا با تمام وجود و دلى فروتن و بدنى خاشع و نيّتى پاك و ظاهر متذلّل و يقينى استوار نسبت به اجابت آن، به درگاه خدا روى بياورد، تا كلام خدا كه فرموده: ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ‌ مرا بخوانيد، تا دعايتان را اجابت كنم. تحقق پيدا كند، و نبايد دلش را در حين دعا به غير حق مشغول بدارد.

امير المؤمنين ٧ فرمود: دعا چهار شرط دارد: حضور قلب، خلوص باطن، معرفت نسبت به خدا، و انصاف در آنچه مى‌خواهد.[١] زيرا روايت شده كه حضرت موسى از كنار مردى كه در حال سجده و گريه و زارى بود مى‌گذشت، عرضه داشت! خدايا اگر حاجت اين شخص به دست من بود، آن را برآورده مى‌كردم؟

به موسى وحى شد: او مرا مى‌خواند، اما دلش در هواى گوسفند است، لذا اگر آنقدر سجده كند كه مهره‌هاى پشتش شكسته و چشمانش سفيد گردد، دعايش را اجابت نخواهم كرد.

و در حديث ديگر به دنبال همين روايت آمده كه: مگر آنچه را كه من دشمن‌

[١]

ُ قال على ٧: للدّعاء شروط اربعة: الاوّل احضار النيّة و الثّانى اخلاص السّريرة، و الثالث معرفة المسئول و الرابع الانصاف في المسألة.