إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٩٢ - دنيا از ديدگاه على

جايگاهشان خالى گشته و آثارشان نابود شده، قصرهاى بلند و ساختمانهاى با شكوه و فرشهاى گسترده را به سنگ سخت قبرها و لحدها تبديل نمودند آن قبرهايى كه به كلى ويران گشته و با خاك يكسان شده قبرها به هم نزديك، ولى ساكنين‌شان غريب و تنهايند دسته‌اى از آنها ترسان و هراسان و دسته‌اى ديگر به ظاهر راحتند، ولى در حقيقت به گرفتاريهاى زيادى مبتلايند، با قبرهاى خود انس نمى‌گيرند و به ديدار يك ديگر نمى‌روند، با اينكه به يك ديگر نزديك و همسايه هستند، و تصور كنيد كه شما رفته‌ايد و در جايى كه ايشان ساكنند، قبرها شما را در بر گرفته و شما را در آغوش دارند، پس اى فريفتگان دنيا چگونه خواهد بود حال شما، اگر قبر و عالم برزخ به پايان رسد، و مردگان را از قبر براى حساب بيرون آورند، يعنى: در قيامت هر كسى جزاى اعمال نيك و بدى كه پيش از اين كرده خواهد ديد و همه به سوى خدا كه مالك به حق و حقيقى ايشان است، بازگردانيده مى‌شوند و خدايان باطل را كه شريك خدا مى‌دانستند و به شفاعتشان چشم داشتند، نابود شوند.

ابو هذيل وارد خانه مأمون عباسى شد و گفت: اين خانه‌اى كه در آن ساكن گشته‌اى، پيش از اين محل پادشاهانى بود كه آثارشان كهنه شد و عمرشان به سر آمد، پس سعادتمند كسى است كه از ديگران پند گيرد.