إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٠٢ - مقام بندگى و بزرگداشت مسجد

ديگران براى رضاى خدا، و سه چيزى كه در سفر است: دادن زاد و توشه به ديگران، خوش اخلاقى، و معاشرت و همزيستى طبق دستور خداى بزرگ.

مقام بندگى و بزرگداشت مسجد

امام حسن ٧ مى‌فرمود: اى پسر آدم، چه كسى مانند تو است كه هر وقت بخواهى مى‌توانى ميان خود و خدا، خلوت كنى و بر او وارد شوى و با وضو در مقابلش بايستى و حجابى حايل و دربانى مانع نباشد و اندوه و گرفتاريت را برايش بازگويى و حوائجت را بخواهى و از او در كارهايت كمك بگيرى؟ و مى‌فرمود:[١] حاضران در مسجد، زوّار خدايند و چنان كه ديدار شده به ديداركنندگانش هديه مى‌دهد، خدا نيز تحفه عطا مى‌كند (و حاجتها را روا مى‌گرداند).

در روايت آمده كه هر كس زمين مسجد را ضميمه ملك خود كند، در قيامت سبب خوارى او مى‌گردد، و كسانى كه به مسجد مى‌رفتند سه گروه بودند: گروهى در نماز و گروهى مشغول به تلاوت قرآن و گروهى به آموختن علم مشغول بودند و چون بيرون مى‌رفتند، گروهى به خريد و فروش و گروهى به غيبت ديگران و گروهى به دشمنى و سخنان بيهوده مشغول مى‌شدند و فرمود: خداى تعالى فرموده است: نمازگزار با من راز و نياز مى‌كند و انفاق دهنده به من قرض مى‌دهد و بدين وسيله به من نزديك مى‌گردد و روزه‌دار به خدا تقرب مى‌جويد.

و فرمود: چه بسا دو نفر در حال نمازند و فاصله ميان آن دو به اندازه زمين و آسمان است، و يكى از آن دو پاداش بيشترى دارد (چون شروط نماز را بهتر مراعات مى‌كند).

[١]

ُ قال الحسن ٧: اهل المسجد زوّار اللَّه و حقّ على المزور التحفة لزائره.