إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٩٥ - باب پنجم ترساندن از آخرت به وسيله آيات قرآن

: و اگر سنّت و تقدير پروردگارت و ملاحظه زمان مقرر نبود عذاب الهى به زودى دامان آنان را مى‌گرفت! ١٠- وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ وَ ما كانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ‌[١]: و عذاب نمى‌كند خدا مردم را، چون تو در ميان آنها هستى و نيز عذاب نخواهد كرد ايشان را تا استغفار مى‌كنند.

حضرت امير ٧ فرمود: در ميان مردم دو امام هست، يكى پيامبر ٦ و يكى استغفار، رسول خدا ٦ از ميان مردم رفت و استغفار و توبه بر ايشان باقى است.

پيامبر ٦ فرمود: اى بندگان خدا، خود را از گناه بازداريد، زيرا عذاب خدا سخت است.

و نيز فرمود: خداوند نعمتى به مردم نداده كه از آنان باز پس بگيرد پس نعمتهاى داده‌اش باقى مى‌ماند، تا زمانى كه شب و روز باقى است، مگر اينكه كفران نعمت كنند و از اطاعت خدا رو بگردانند.

و آيه شريفه به همين معنا اشاره دارد:

إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ‌[٢]: خداى مهربان حال و نعمت مردم را دگرگون نخواهد كرد، مگر اينكه خود آن مردم حالشان را تغيير دهند (و از نيكى به بدى شتابند).

حضرت امير ٧ فرمود: خداوند بندگان خود را كه به كارهاى زشت مشغول شوند به كمى ميوه‌ها و جلوگيرى از بركات و بستن درهاى نيكويى خود به روى آنها مبتلا مى‌سازند، تا توبه كرده و متنبّه شوند و گناه را كنار

[١] انفال/ ٣٢

[٢] رعد/ ١٢