إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٧٨ - باب چهارم ارزش زهد يا ترك دنياپرستى

باب چهارم ارزش زهد يا ترك دنياپرستى‌

از پيامبر ٦ روايت است:[١] كه مردم در دنيا مانند مهمان و آنچه در اختيار دارند، مانند امانت است، مسافر رفتنى و امانت هم پس گرفتنى است.

آگاه باشيد كه دنيا به‌سان سفره گسترده‌اى است كه نيك و بد از آن مى‌خورد و آخرت وعده درستى است (كه فرا مى‌رسد) و پادشاه عادل و قاهرى در آن روز داورى مى‌كند، پس خدا بيامرزد، انسانى را كه خود را بنگرد و گور خود را آباد نمايد و پيش از آنكه مرگش فرا رسد، نفس را افسار و آرزو را قطع كند، زيرا در آن وقت پشيمانى برايش سودى ندارد.

امام حسن ٧ فرمود:[٢] هر كس دنيا را دوست داشته باشد، ترس آخرت از

[١]

ُ قال النبىّ ٦: انّ الناس في الدنيا ضيف و ما في ايديهم عارية و انّ الضيف راحل و انّ العارية مردودة الا و انّ الدنيا غرض ظاهر يأكل منها البرّ و الفاجر و الآخرة و عدّ صادق يحكم فيه ملك عادل قاهر فرحم اللَّه من نظر لنفسه و مهّد لرسمه و حبله على عاتقه ملقى قبل انّ ينفر اجله و ينقطع امله و لا ينفع الندم‌

[٢]

ُ قال الحسن ٧: من احبّ الدّنيا ذهب خوف الآخرة من قلبه و من ازداد حرصا على الدّنيا لم يزدده منها الّا بعدا و ازداد هو من اللَّه بغضا ...