إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٧١ - سه گونگى گناه

و فرمود: كسى كه از گناه توبه كند، مثل كسى است كه گناهى نكرده است و كسى كه به گناه ادامه مى‌دهد و استغفار مى‌كند، مانند استهزاكننده (خدا) است.[١] امام صادق ٧ فرمود: هر كس در هر روز هفتاد بار استغفار نمايد، هفتصد گناه او بخشيده مى‌گردد.[٢] از معناى آيه شريفه زير از امام سؤال شد:

الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ‌: كسانى كه گناهان بزرگ و فواحش را مرتكب مى‌شوند، جز گناهان كوچك ...

فرمود: «فواحش» زنا و دزدى است و «لمم»[٣] گناه كوچك است كه مؤمن گاهى مرتكب آن مى‌گردد و خود را از آن سرزنش مى‌كند و سپس استغفار مى‌نمايد.

سه گونگى گناه‌

روايت شده كه روزى حضرت امير ٧ بر فراز منبر مسجد كوفه پس از حمد و ثناى الهى فرمود: اى مردم! گناهان سه قسمند، سپس ساكت شد، شخصى پرسيد: يا على ٧ فرمودى گناهان سه قسمند و ساكت شدى؟ فرمود:

آرى مى‌خواستم آن را توضيح دهم ولى چيزى به ذهنم رسيد، كه فاصله بين كلام شد، آرى گناه سه قسم است: گناهى كه آمرزيده مى‌گردد و گناهى كه آمرزيده نمى‌گردد، و گناهى كه هم صاحبش بيم دارد و هم اميد، عرض شد

[١]

ُ قال الباقر ٧: التّائب من الذنب كمن لا ذنب له و المقيم على الذنب و هو يستغفر كالمستهزئ.

[٢]

ُ قال الصادق ٧: من استغفر في كلّ يوم سبعين مرّة غفر له سبعة مائة ذنب.

[٣] علّامه شعرانى: از اين حديث و ما بعدش معلوم مى‌شود كه لمم عدم اصرار و عدم تكرار گناه است نه صغيره و برخى گفته‌اند گناه صغيره نداريم، ولى مشهور آن است كه گناهان صغايرى دارند.