إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٦٤ - گفتار ميت بر بالاى جنازه خود

پيامبر ٦ فرمود[١]: آيا نديده‌ايد كه شخص محتضر چشمانش را باز مى‌كند؟ بلى ديده‌ايم، فرمود: به روحش مى‌نگرد تا ببيند به كجا مى‌رود.

پيامبر گرامى ٦ فرمود: هيچ خانه‌اى نيست، مگر اينكه هر روز، «ملك الموت» پنج بار به آن خانه مى‌رود و به اهل آن نگاه مى‌كند، پس اگر هنگام مرگ يكى از آنان رسيده، و روزيش تمام شده باشد، اندوه مرگ را بر او مى‌افكند، و حالت بيهوده و بيخودى به او دست مى‌دهد و تدريجا به سكرات مرگ مى‌افتد و اهل بيت او مو پريشان كند و بر سر و صورت خود بزند و داد و فرياد راه بيندازد، «ملك الموت» مى‌گويد: واى بر شما چرا داد و فرياد مى‌كنيد؟ سوگند به خدا روزى براى هيچ كدام از شما نمى‌آورم و اجلش را نمى‌رسانم، و نزد او نمى‌آيم، مگر اينكه به من دستور داده شود و در قبض روحش اجازه مى‌گيرم و به سراغ هر يك از شما خواهم آمد، تا هيچ يك از شما باقى نماند.

گفتار ميّت بر بالاى جنازه خود

آن حضرت در ادامه فرمود: سوگند به خدايى كه جانم در قبضه قدرت اوست، اگر آنان حال و روز ميّت را مى‌دانستند و سخنان او را مى‌شنيدند، او را رها كرده و به حال خود گريه مى‌كردند.

تا اينكه جنازه ميّت را حمل مى‌كنند، روحش بر بالاى آن قرار گرفته و فرياد مى‌زند! اى فرزندان و كسان من، دنيا شما را چون من به بازيچه نگيرد، و من مالى را از حلال و حرام جمع كردم و براى شما نهادم و بدون زحمت به‌

[١]

ُ قال النّبى: اما ترون المحتضر يشخص ببصره؟ قالوا بلى قال يتبع بصره نفسه.