إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٢١ - باب بيست و دوم فضيلت نماز شب

و: وَ الَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِياماً[١]: (بندگان خاص) شب را براى پروردگارشان به قيام و قعود به روز مى‌آورند.

و: وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَكَ عَسى‌ أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً[٢]: و پاره‌اى از شب را به تهجّد و عبادت مشغول باش كه اين خصوصيت تو را به مقام پسنديده برساند.

و: يا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ قُمِ اللَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا نِصْفَهُ أَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَلِيلًا أَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا[٣]: اى جامه به خود پيچيده! شب را جز كمى به پا خيز، نيمى از شب را يا كمى از آن كم كن يا بر نصف آن بيفزا، و قرآن را با دقت و تأمل بخوان.

و خداوند پيامبر ٦ خود را جز به كارى بزرگ فرا نمى‌خواند.

از پيامبر ٦ اسلام روايت شده‌[٤] كه شرافت مؤمن به نماز در شب و بى‌نيازى‌اش از مردم است.

و فرمود: آنگاه كه خدا خلق اول و آخر را براى حساب جمع كند، منادى ندا در دهد، كه: پيش آيند كسانى كه نيمه‌هاى شب از بستر خود فاصله مى‌گرفتند و خدا را مى‌خواندند و از خشم او ترسان و به رحمتش اميدوار بودند، سپس در حالى كه كم‌اند، برخيزند و پس از آنان به حساب و كتاب ديگران بپردازند.

[١] فرقان/ ٦٤.

[٢] اسراء/ ٨٠.

[٣] مزمل/ ١- ٤.

[٤]

ُ قال النبى ٦: شرف المؤمن صلاته باللّيل و عزّه استغنائه عن النّاس.