إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٥١ - يكى از شاخههاى جهاد با نفس

امير المؤمنين ٧ فرمود:[١] هر صبح و شام بايد مؤمن نفس خود را، متّهم بكند، (و بر آن چيره شود).

در احاديث نقل است كه:[٢] در بنى اسرائيل شبى بنده‌اى به خواب رفت و از عبادت شبانه باز ماند، چون از خواب برخاست، نفس را ملامت كرد و گفت: به سبب تو از عبادت پروردگار بازماندم؟ به موسى ٧ خطاب شد كه به بنده ما بگو، ما براى سرزنشى كه از نفس كردى، پاداش يك صد سال عبادت برايت نوشتيم.

پس شايسته است كه انسان خردمند، با قيام به حقوق خدا و رفتن به راه خير، با نفس جهاد كند، چرا كه خداوند، مجاهدان خود را به راه درست هدايت مى‌نمايد، پس كسى كه مى‌خواهد از دست شيطان سالم بماند، بايد با نفس خود مبارزه نمايد و او را چون شريكى كه شريك را محاسبه مى‌كند، به حساب و كتاب بكشد.

و چه بسيار نيكو گفته ابو ذر غفارى (ره) كه گفت: خداوند به بنده خود هديه‌اى بهتر از اين نداده كه او را جلودار نفس خود گردانده باشد، كه او را امر و نهى كند و به خوبيها امر و از بديها بازش بدارد.

يكى از شاخه‌هاى جهاد با نفس‌

يكى از مصاديق جهاد نفس، اين است كه انسان فقط در هنگام نياز بخورد و بخوابد و سخن بگويد، و خلاصه او را از هوا و هوس باز بدارد، چنان كه خداى‌

[١]

ُ قال علىّ ٧: لا يصبح المؤمن و لا يمسيى الّا و نفسه عنده ظنون.

[٢]

ُ قيل‌ انّ رجلا في زمان بنى اسرائيل نام عن صلاة الليل فلمّا انتبه لام نفسه فقال هذا منك و بتفريطك حرمت عبادة ربى فاوحى اللَّه الى موسى قل لعبدي هذا انّى قد جعلت لك ثواب مائة سنة بلومك لنفسك.