إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٤١ - توجه به آخرت و پسانداز براى آن

يا دستور دهد، اموال را پس از ورود وى به شهر بياورند، با اينكه يقين به فرستادن مال را ندارد؟ آن مرد از سخنان جوان آگاه شد و او را به حال خود واگذاشت و سفارش كرد كه راهش را ادامه دهد.

پس اى عزيز به دادن صدقات و انفاق در راه خدا ادامه بده، كه اين كار از دلايل و نشانه‌هاى سعادت دنيا و آخرت است، و نبايد كم آن را كم شمارى، زيرا كم به كم منضم مى‌شود، و تدريجا به زياد مبدّل گردد اگر زكات بر مالت واجب شد، آن را با رغبت و خلوص نيّت ادا كن، چرا كه صدقه از دست مؤمن خارج نمى‌گردد، مگر اينكه با آن هفتاد شيطان را از خود مى‌راند، شياطين كه او را به ندادن زكات فرا مى‌خوانند و آنچه را انفاق مى‌كنى، بزرگ مشمار، زيرا اگر مؤمن آن را بزرگ شمارد، نزد خدا كوچك مى‌گردد و چون نزد او كوچك محسوب شود، نزد خدا بزرگ مى‌شود.

در خبر است كه موسى از شيطان پرسيد:[١] چه گناهى باعث تسلط تو بر فرزند آدم مى‌گردد و تو از آن شاد مى‌شوى؟ گفت: هنگامى كه خود را بزرگ شمارد و عمل و صدقه‌اش را بسيار پندارد، و گناهش را فراموش سازد، من بر او مسلط مى‌شوم.

اى برادر مبادا فقير را از درت محروم برانى و او را نااميد گردانى، اگر چه به نصف خرمايى باشد و اگر مالى براى انفاق نداشتى، او را با زبان خوش رد كن زيرا اين كار باعث دوام نعمت خدا بر تو مى‌گردد، و چه بسا سائل فرشته‌اى باشد كه خدا او را به اين صورت فرستاده تا تو را امتحان كند، و ببيند با

[١]

ُ اخبرنى بالذنب الذى اذا عمله ابن آدم استحوذت عليه؟ فقال اذا اعجبته نفسه و استكبر عمله و صدقته و نسى ذنوبه استحوذت عليه.