إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٩٠ - پندهاى امام حسين
پندهاى امام حسين ٧
امام حسين ٧ فرمود: اى فرزند آدم فكر كن و بگو كجا رفتند، پادشاهان و افراد و دستيارانشان كه عمارتها ساختند و قناتها حفر كردند و باغها احداث نمودند و شهرها ساختند و در حالى كه خويش نداشتند از آنها جدا شدند و به ارث به ديگران منتقل گشت و ما نيز به زودى به آنان ملحق مىشويم.
اى پسر آدم به ياد مرگت باش، جايت در قبر است و در مقابل خدا، اعضايت بر ضد تو گواهى مىدهند، روزى كه گامها در آن مىلرزد و دلها به گلوها بالا مىآيد و صورتهايى سفيد و صورتهايى سياه است و اسرار آشكار مىگردد و ميزان عدالت نصب مىشود، اى پسر آدم به ياد مرگ پدران و فرزندانت باش، چگونه بودند و كجا رفتند و تو هم به زودى به جايگاه آنها سفر مىكنى و براى ديگران مايه عبرت مىگردى و سپس اين اشعار را انشاء فرمود:
|
اين الملوك الّتى عن حفظها غفلت[١] |
حتّى سقاها بكأس الموت ساقيها |
|
|
تلك المدائن في الآفاق خالية |
عادت خرابا و ذاق الموت بانيها |
|
|
اموالنا لذوى الورّاث[٢] نجمعها |
و دورنا لخراب الدّهر بنيها |
|
يعنى: كجايند پادشاهانى كه از حراست خود غفلت ورزيدند، تا اينكه جام مرگ را سركشيدند اين همه شهرها كه در اطراف زمين خالى گشتند و خرابى دوباره به آنها راه يافت و مرگ گريبان صاحبانشان را گرفت.
[١] علامه شعرانى:
ُ عن حفظ انفسهم غفلوا
: از حفظ جان خود غفلت ورزيدند.
[٢] علامه شعرانى: هذا مثل اصلاح ذات البين: ذوى الورّاث يعنى وارثان، چنان كه ذات البين يعنى ميان افراد.