إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٠٤ - شدت زشتى غيبت

پيامبر اسلام ٦ در خطبه‌اى بالاى منبر در باره ربا و خطرهاى بزرگ آن سخن مى‌گفتند و فرمودند: «گناه گرفتن يك درهم ربا از هفتاد زنا با محرم خود بيشتر است و ريختن آبروى مسلمان از آن بدتر است و گناهش بالاتر.» در تفسير آيه:

وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ[١]: واى بر هر عيبجوى مسخره‌كننده‌اى! فرموده‌اند: «همزه» يعنى: كسى كه به مردم طعنه مى‌زند و «لمزه» يعنى: كسى كه با غيبت گوشت مردم را مى‌خورد.

سزاوار است كه وقتى انسان مى‌خواهد عيبت ديگران را ذكر كند، به ياد عيبهاى خود بيفتد و آنها را در وجود خود ريشه‌كن سازد و از آنها استغفار نمايد. بر شما باد كه هميشه خدا را ياد كنيد، زيرا درمان بيماريهاى روحى و جسمى شما همان است و از بدگويى ديگران حذر كنيد كه سبب بيمارى شما مى‌گردد.

روزى حضرت عيسى ٧ با حواريون خود از كنار سگى متعفّن‌[٢] مى‌گذشت، حواريون گفتند: چه بوى بدى مى‌دهد؟ آن حضرت فرمود: عجب دندانهاى سفيدى دارد، كنايه از اينكه زبانت را (اى شنونده) جز بر خير حركت مده.[٣]

[١] الهمزه/ ١

[٢] علّامه شعرانى: جائف يعنى: عفن.

[٣]

ُ مرّ عيسى ٧ و معه الحواريون بكلب جائف قالوا ما اجيفه؟ فقال هو ما ابيض اسنانه.

يعنى: ما عود لسانه الّا على الخير.