إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٠٣ - نتيجه صبر و استقامت

حقوق آن را ادا كنند، پس اگر بنده در انجام شرط قصور ورزد، بر خداست كه اوضاع را (به زيان او) تغيير دهد.

و فرمود: انجام كار و عبادت‌[١]، زكات بدن، و بخشش و انفاق زكات مال است و هر نعمتى كه زكات مربوطه آن داده شود، از تلف ايمن‌[٢] مى‌گردد و از نابودى نگاهش مى‌دارد.[٣] و فرمود: سوگند به خدا هيچ نعمتى از مردمى گرفته نمى‌شود، مگر به علت گناه آنها، پس اى مردم نعمت خدا را با طاعت نگاه داريد و فرمانش را انجام دهيد و به درگاهش دعا كنيد، زيرا دعا سبب گشايش رحمت و روشنى دل زاهدان و اشتياق عابدان است، و نزديك‌ترين مردم به قبولى دعا، و كسب رحمت خدا، كسى است كه از دل خدا را بخواند و مضطرّ و درمانده باشد، و چاره‌اى جز دعا نداشته و صبرش تمام شده باشد.

و پيامبر ٦ فرمود: هنگام فروكش صبر، گشايش (الهى) مى‌رسد.[٤]

نتيجه صبر و استقامت‌

در روايت دارد كه زنى به خدمت امام صادق ٧ رسيد و عرض كرد، پسرى دارم كه مدتى است به سفر رفته و سفرش طولانى شده و من مشتاق ديدارش هستم شما دعا كنيد برگردد؟

[١] علّامه شعرانى: التعلل الاشتغال بشى‌ء ...: تعلل يعنى مشغول شدن به چيزى و منظور مذمّت بيكارى است.

[٢] علّامه شعرانى: غير بر وزن عنب جمع غيرة و بمعناى هلاك است.

[٣]

ُ قال على ٧: التّعلل زكاة البدن و المعروف زكاة النّعم و كلّ نعمة انيل منها المعروف فمأمونة السّلب محصنة من الغير.

[٤]

ُ قال النّبى ٦: عند فناء الصّبر يأتى الفرج.