إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٤ - لطف و مهربانى خدا به بندگان

و: وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً[١]: و اگر هنگامى كه گروه منافق بر خود به گناه ستم كردند و از كردار خود به خدا توبه نموده و به تو، رجوع مى‌كردند كه براى آنها استغفار كنى و از خدا آمرزش خواهى، البتّه در اين حال خدا را پذيرنده توبه و مهربان مى‌يافتند.

لطف و مهربانى خدا به بندگان‌

خداوند بزرگ انسانها را با نرمترين و اميدوار كننده‌ترين، بيان به سوى خود فرا خوانده، الفاظى كه در دل مى‌نشيند و لطف و مهر خدا را به بندگانش نشان مى‌دهد، و مى‌فرمايد:

قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى‌ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ‌[٢]: (اى پيامبر) به بندگانم كه به گناه بر خود اسراف كرده‌اند، بگو از رحمت خدا نااميد نباشيد البته خدا همه گناهان را خواهد بخشيد، و او خداى بسيار آمرزنده و مهربان است.

و: إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ*[٣].

: حتما خدا هر كسى را كه به او شرك ورزد نخواهد بخشيد و غير شرك را براى هر كسى كه بخواهد مى‌بخشد.

و: وَ سارِعُوا إِلى‌ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ‌[٤]

[١] نساء/ ٦٣

[٢] زمر/ ٥٣

[٣] نساء/ ٤٨

[٤] آل عمران/ ١٣٣