إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٥٢٣

در خانه‌ام نخواهد بود[١] و محبّت خود را از دل او دور خواهم كرد، (و در پايان) درود و رحمت من بر تو باد.

پايان ترجمه جلد اول ارشاد القلوب ديلمى قم- زمستان ١٣٧٥ على سلگى نهاوندى‌

[١] علّامه شعرانى: يعنى داخل بهشت نمى‌شود و عملش مقبول نمى‌گردد، اگر چه در ظاهر شرع درست باشد و اين معنا بعيد نيست، مثل ايمان منافقين كه حكم به طهارتشان مى‌شود و نكاح با آنان جايز است و ذبيحه آنها خورده مى‌شود، اما جايشان در درك اسفل دوزخ است، و همچنين پيامبر ٦ با برخى از اصحاب آميزش داشت، با اينكه واقعا كافر بودند، پس صحّت فقهى موجب قبول و نجات نمى‌گردد و سرمايه ما نزد خدا رجاء و اميد و حسن ظنّ به خداست، نويسنده اين تعليقه‌ها ابو الحسن شعرانى كه خدا كارش را اصلاح كند، مى‌گويد: اين كتاب با صغر حجمى كه دارد، براى اهل بصيرت مكفى است، در صورتى كه با عبرت بنگرند، و مصنّف آن داراى علم و جامع فنون بوده و من مقدار كمى به آن افزودم، و مقدارى لغات و اصطلاحات و احوال رجال را ذكر كردم و از خواننده تقاضا دارم كه مرا از دعاى خير فراموش نكند، خداوند ما و شما را از بندگان صالح خود گرداند و از ما راضى باشد( و بنده بى‌مقدار مترجم اين كتاب هم از خوانندگان عزيز التماس دعا دارم كه من و پدر و مادرم را دعا كنند) و صلّى اللَّه على محمد و آله الطّاهرين.