إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٦٦ - سرزنش دروغ

سرزنش دروغ‌

و امام باقر ٧ فرمود: پدرم امام سجاد ٧ به فرزندانش مى‌فرمود: از گفتن دروغ كوچك و بزرگ بپرهيزيد، چه آن دروغ جدّى باشد و چه شوخى.

زيرا كسى كه دروغ كوچك بگويد (كم‌كم) به دروغ بزرگ جرات مى‌يابد، مگر نشنيده‌ايد كه پيامبر ٦ فرمود: همواره بنده تا راست بگويد خدا او را در رديف راستگويان مى‌نويسد، و چون پيوسته دروغ گويد، خدا او را جزء كذّابها مى‌نويسد.

حضرت امير ٧ فرمود: هيچ بنده‌اى طعم ايمان را نمى‌چشد، مگر اينكه دروغ را ترك نمايد، چه دروغ جدى و چه دروغ شوخى.

و عيسى ٧ فرمود: كسى كه دروغ بسيار گويد، ارزشش از بين مى‌رود.

و حضرت امير ٧ فرمود: بهتر است كه مؤمن با دروغگو معاشرت ننمايد.

و امام صادق ٧ فرمود: هر كس با دورويى و دو زبانى با مسلمين ملاقات كند، چون به محشر آيد، دو زبان از آتش در دهان خواهد داشت.

امام پنجم ٧ فرمود: بد بنده‌اى است كه دو رو و دو زبان داشته باشد و در حضور برادر مسلمان خود، در مدح و ستايش او راه مبالغه در پيش گيرد و به دوستى و علاقه به او تظاهر نمايد، و در غيابش به مذمّت و غيبت او بپردازد، و اگر مالى به او برسد، حسادت برد و اگر به مشكلى دچار شود، او را تنها بگذارد.

به عيسى ٧ وحى رسيد، اى عيسى، بايد زبان و دل تو در نهان و آشكار يكى باشد، و تو را از نفست بر حذر مى‌دارم، زيرا به بدى او آگاهم، و سزاوار نيست كه دو زبان در يك دهان و دو شمشير در يك غلاف و دو دل در يك سينه و دو تفكّر در يك مغز قرار گيرد.

و حضرت صادق ٧ فرمود: دو نفر از يك ديگر جدا نمى‌شوند (و قهر