إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٤ - اندرزهاى قرآن

را به عنوان خاتم‌شان برگزيده است؛ و هر پيامبرى را با كتابى مأمور، ابلاغ وعد و وعيد و ترساندن و مژده دادن به پاداش، اخروى نموده، تا بندگان حق خود را از گناه و آلودگى دور نگاه دارند و در مقابل حق معذور نباشند.

قرآن كريم در اين باره مى‌فرمايد:

رُسُلًا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ‌[١]: پيامبرانى كه بشارت دهنده و بيم دهنده بودند، تا بعد از اين پيامبران حجّتى براى مردم بر خدا باقى نماند.

و: وَ لَوْ أَنَّا أَهْلَكْناهُمْ بِعَذابٍ مِنْ قَبْلِهِ لَقالُوا رَبَّنا لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آياتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزى‌[٢]: «اگر ما پيش از فرستادن (قرآن) آنها را با عذابى هلاك مى‌كرديم (در قيامت) مى‌گفتند: پروردگارا چرا پيامبرى براى ما نفرستادى تا از آيات تو پيروى كنيم، پيش از آنكه ذليل و رسوا شويم.

و: وَ ما كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا[٣]: و ما هرگز (قومى را) مجازات نخواهيم كرد، مگر آنكه پيامبرى مبعوث كرده باشيم (تا وظايفشان را بيان كند).

اندرزهاى قرآن‌

خداوند در قرآن مى‌فرمايد:

يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ‌[٤]

[١] نساء/ ١٦٥

[٢] طه/ ١٣٤

[٣] اسرى/ ١٥

[٤] يونس/ ٥٦