إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٨٥ - بىوفايى دنيا از نظر قرآن

يكى از اهل خرد گفت: از كنار خرابه‌اى مى‌گذشتم و سرم را در آن فرو كردم و گفتم: ثروتمندان را صدا زن كه با آن همه حرص، مال دنيا را جمع كردند و در آخر چه كردند و چه بلايى بر سرشان وارد شد؟

گوينده‌اى از ميان خرابه در پاسخ گفت:

در خانه دنيا آنچنان سرگرم بودند، كه خانه آخرت را فراموش نمودند، تا اينكه گريبانشان را گرفتند و به خانه آخرت منتقلشان كردند.

قتاده (قارى قرآن) گفت: مراد از آيه: وَ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ الْمَثُلاتُ‌[١] «با اينكه پيش از آنها بلاهاى عبرت‌انگيز نازل شده است»، وقايع گذشته و خرابيها آثار مردمان است.

روزى امام حسين ٧ از كنار كوشكى مى‌گذشت، پرسيد، از آن كيست؟

گفتند: اوس، فرمود:[٢] اينك اوس در آخرت آرزو مى‌كند كه به جاى قصر قرص نانى داشته باشد.

ابو العتاهيه گويد:[٣] چه مالهايى كه گرد آوردند و از آن نخوردند و خانه‌هايى ساختند و در آنها ساكن نشدند. گويا در اين دنيا مسافر بودند و هنوز استراحت نكرده، بار سفر بستند و رفتند.

سروق گويد: هنوز خانه‌اى از شادى پر نشده است، مگر اينكه بى‌درنگ اندوه و عبرت، بر آن وارد شده است.

[١] رعد/ ٧

[٢]

ُ قال الحسين ٧: ودّ اوس انّ له في الآخرة بدله رغيفا.

[٣]\sُ جمعوا فما اكلوا الّذى جمعوا\z و بنوا مساكنهم فما سكنوا\z و كأنّهم كانوا بها ظعنا\z فما استراحوا ساعة ظعنوا\z\E