إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢١٥ - توشه سفر آخرت

تصاحب خواهند نمود، و خانه شما گورستان مى‌گردد، پس هر روز براى فردا مجهز گرديد، كه به آن راه خواهيد رفت و خدا را ملاقات مى‌كنيد، و شما را در جايى مى‌گذراند كه تكيه‌گاهى برايتان نباشد[١] و آنجا را برايتان مفروش نكرده باشند، و هيچ وسيله زندگى در آن يافت نگردد، و جايگاه خاك است و از دوستان مفارقت كرده و با حساب خدا مواجه مى‌شويد، و كسى كه تا ديروز بى‌نياز مى‌نمود، امروز به آنچه در دنيا وانهاده محتاج است، و نه حسنه‌اى برايش افزوده گردد و نه گناهى كم مى‌شود.

توشه سفر آخرت‌

اى برادران بدانيد كه هر سفرى به ناچار توشه‌اى لازم است پس براى اين سفر تقوا را توشه خود سازيد، و چون كسى باشيد كه آنچه را خدا برايش، از پاداش و كيفر آماده كرده، مى‌بيند، تا (از عذاب) بترسيد و به اعمال (نيك) ترغيب گرديد، و مبادا شما را آرزوها فريب دهد و مرگ را دور پنداريد، سوگند به خدا درازى آرزوها درست نيست، آنهم براى كسى كه نمى‌داند صبحش به شام و شامش به صبح مى‌رسد و شيطان در اين بين با ايجاد آرزوهاى خطرناك، معصيت را در نظرتان زينت مى‌دهد، تا مرتكب آن شويد و توبه را از خاطرتان مى‌زدايد، تا گناهان خود را به فراموشى سپاريد و مرگتان در حال غفلت فرا رسد، پس فريب او را نخوريد و با دامش شكار نگرديد.

بدانيد كسى كه اطمينان به نجات از عذاب خدا، داشته باشد و از خطرهاى قيامت خود را مصون ببيند، دلش را آرام مى‌سازد و اما كسى كه نمى‌داند، خدا

[١] علّامه شعرانى: في نسختنا موسده بالسين اى ليس فيه وسادة و هو الانسب: موسده ياسين درست‌تر به نظر مى‌رسد، يعنى جايى كه متكائى ندارد.