إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٩٧ - اندرزهاى خداوند به بندگان

و هر گاه ديدى، اهل معصيتى به هر چه از خدا مى‌خواهد مى‌رسد بدانيد كه او كم‌كم مستحق كيفر مى‌گردد و خداوند مى‌فرمايد:

سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ*[١]: به زودى آنها را از جايى كه نمى‌دانند، عذاب مى‌كنيم و به هلاكت مى‌اندازيم.

ويژگيهاى خداترسان‌

ابن عباس از پيامبر ٦ خواست كه خداترسان را برايش توصيف كند، فرمود: آنان دلى پر از خوف از خدا و چشمانى گريان دارند و با خود مى‌گويند: چگونه خوشحال باشيم، در حالى كه مرگ به سراغ ما مى‌آيد و جايگاهمان گور و وعده‌گاهمان قيامت است و ما را به حضور (دادگاه) حق خواهند برد و اعضايمان بر اعمال ما گواهى مى‌دهد و پل صراط كه بر روى دوزخ واقع است راه عبور ماست و حساب ما به دست خداست.

پس به خدا از اعمال و رفتارى كه مخالف حق كرده‌ايم، پناه مى‌بريم، در حالى كه به اوامر و نواهى‌اش آگاه بوده‌ايم، و عمل ميوه علم و ترس ثمره عمل و اميدوارى ثمره يقين است، و هر كس مشتاق بهشت باشد، در اعمالى كه او را به آن ملحق مى‌سازد، تلاش مى‌كند و هر كس از آتش بترسد، از اعمالى كه نتيجه آن آتش است خوددارى مى‌نمايد و هر كس لقاى خدا را دوست دارد، خود را براى آن آماده مى‌سازد.

اندرزهاى خداوند به بندگان‌

در حديث قدسى آمده كه خدا فرمود: اى فرزند آدم، من زنده و هرگز نمى‌ميرم و به آنچه تو را امر كردم، عمل كن، تا تو را زنده (واقعى) گردانم و

[١] اعراف/ ١٨٠.