إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٥ - توجه به قرآن و قرار گرفتن در پناه آن

و: وَ وُضِعَ الْكِتابُ فَتَرَى الْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَ يَقُولُونَ يا وَيْلَتَنا ما لِهذَا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصاها؟[١]: در آن روز كتاب اعمال نيك و بد خلق را پيش نهند و اهل گناه را از آنچه در نامه عمل‌شان است، ترسان و هراسان بينى، در حالى كه با خود گوئيد: اى واى بر ما اين چگونه كتابى است كه اعمال كوچك و بزرگ ما را هيچ فروگذار نكرده، جز اينكه همه را برشمرده است.

خداى سبحان در موارد بسيارى در قرآن كريم، قيامت را يادآورى نموده و در هيچ سوره‌اى از آن فروگذار نكرده، تا بهتر مردم را بترساند و حجّت را بر ايشان تمام كند و بندگان خدا آگاهى بيشترى به آن بيابند.

خداى بزرگ بدين صورت، مهربانى خود را به انسانها نشان داده و جاى عذرى هم براى كسى باقى نگذاشته، پس ما بايد بيشتر و بهتر بينديشيم و دلها را به آن روز مشغول داريم و از خيل غافلان عنان بگردانيم.

توجه به قرآن و قرار گرفتن در پناه آن‌

لذا در قرآن مى‌فرمايد:

أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى‌ قُلُوبٍ أَقْفالُها[٢]: آيا در قرآن تدبّر نمى‌كنند، يا آنكه بر دلهاى خود قفلها زده‌اند؟

پس مى‌بينيم كه خداى بزرگ در موارد گوناگون، به تدبّر و تفكّر و آگاهى و عبرت‌گيرى ما را دعوت كرده است.

پيامبر اسلام ٦ فرمود:[٣] (پس از من) فتنه‌ها چون پاره‌هاى شب‌

[١] كهف/ از آيه ٤٧

[٢] محمد ٦/ ٢٤

[٣]

ُ قال النّبى ٦: اذا اتاكم الفتن كقطع اللّيل المظلم، قالوا يا رسول اللَّه فبم النجاة؟

ُ قال عليكم بالقرآن فانّه من جعله امامه قاده الى الجنّة و من جعله خلفه ساقه الى النّار و هو اوضح دليل الى خير سبيل من قال به صدق و من حكم به عدل و من اخذ به اجر و من عمل به وفق‌