إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٠٢ - شرايط قبولى و استجابت دعا

مى‌دارم از دلش بيرون كند.[١] خداى تعالى فرموده: گاهى بنده از من حاجتى مى‌طلبد و من آن را برآورده مى‌سازم، ولى او گناه مى‌كند، من هم به فرشتگان مى‌گويم: اين بنده خود را با گناه در معرض خشم من قرار داد، و خود را مستحقّ محروميّت از نعمت من كرد، و پس از اين به خواسته خود نزد من نايل نخواهد شد، مگر به بندگيم گردن نهد.

پيامبر ٦ فرمود: گاهى بنده خدا دستان خود را براى گرفتن حاجت به سوى او دراز مى‌كند، اما غذا و لباسش از مال حرام تهيه شده، پس با اين وصف چگونه دعايش به اجابت (حق) مى‌رسد؟![٢] و فرمود: سه كار است كه سبب رسيدن خير دنيا و آخرت مى‌گردد: شكر در هنگام نعمتها، و صبر در هنگام سختيها، و دعا در هنگام بلاها.[٣] حضرت على ٧ فرمود: اگر مردمى كه نعمتها از آنها گرفته شده و بدبختيها آنها را در خود فرو گرفته با خلوص نيت و از ته دل خدا را بخوانند و دل به حق بدهند، هر نعمتى كه از آنان سلب گشته، بازمى‌گردد[٤]، و همه امورشان به صلاح مى‌گرايد، ولى آنان در شكر نعمت كوتاهى مى‌كنند، لذا نعمت از آنها گرفته مى‌شود و خداوند نعمت را به شرط سپاسگزارى عطا مى‌كند و بايد

[١] علّامه شعرانى: همّ يعنى: قصد و نيّت و مراد توجه به شى‌ء واحد است.

[٢]

ُ قال النبى ٦: انّ العبد ليرفع يديه الى اللَّه و مطعمه حرام و ملبسه حرام فكيف يستجاب له و هذه حاله؟

[٣]

ُ و قال ٦: ثلث خصال يدرك بها خير الدّنيا و الآخرة: الشكر عند النّعماء و الصبر عند الضّراء و الدّعاء عند البلاء.

[٤] علّامه شعرانى: شارد يعنى فرارى و مراد فقدان هر چيزى است.