إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٦٠ - گناهان كبيره

مى‌شود، و حافظان او گويند: خدايا فلان بنده‌ات مرد؟ خداوند مى‌فرمايد:

شما بازگرديد[١] و برايش تا روز قيامت حسنات بنويسيد.

و فرمود: هر كس از دنيا برود، و ميراثش كتاب و دفتر و وسايل نوشتن باشد، بهشت بر او واجب مى‌گردد.[٢] و فرمود: به دنيا ناسزا نگوييد، زيرا براى مؤمن مركبى راهوار است، و به واسطه آن به سعادت مى‌رسد و از شرّ نجات مى‌يابد، و چون بنده‌اى دنيا را لعن كند دنيا گويد: خداوند گناهكار را لعنت كند، (نه مرا).

حضرت صادق ٧ فرمود: هر كس با زنى زنا كند از ايمان خارج مى‌گردد و هر كس شراب بنوشد، از ايمان خارج مى‌گردد، و نيز هر كس يك روز از ماه رمضان را افطار كند (روزه نگيرد) از ايمان خارج گرديده است.

گناهان كبيره‌

امام كاظم ٧ فرمود: روزى «عمرو بن عبيد»[٣] بر پدرم وارد شد، و سلام‌

[١] ظاهرا يعنى: شما به دنيا برگرديد و او را در آسمان رها كنيد، بر خلاف بنده گنهكار كه او را به قبر باز مى‌گردانند.( م)

[٢] يعنى: كسى كه بيشتر اموالش كتاب و نوشت افزار باشد، معلوم است كه به علم علاقه داشته است.( شعرانى)

[٣] او از بزرگان معتزله و از ياران حسن بصرى بود، سيد مرتضى در امالى خود و ابن خلكان در تاريخ خود، نام وى را ذكر كرده‌اند، او داراى كتابى در تفسير و رساله‌اى در ردّ قدريه بوده و بحثهايى در عدل و توحيد داشته و در سال ١٤٤ درگذشته او با هشام بن حكم در مسأله امامت مناظره كرد و منصور خليفه شديدا به او احترام مى‌گذاشت و در باره‌اش گفت: همه علما مصلحت انديشى مى‌كنند، مگر عمرو بن عبيد و منصور او را پس از مرگش رثا گفت و برايش قصيده‌اى سرود.( شعرانى).