إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٦٢ - گناهان كبيره

ديگر عاقّ پدر و مادر است كه خداوند او را «جبار شقى» ناميده است.

و ديگر كشتن مؤمن است كه خدا آن را حرام كرده، مگر در موارد خاصى (مثل قصاص) و جايگاه قاتل را دوزخ قرار داده و مى‌فرمايد:

فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ لَعَنَهُ وَ أَعَدَّ لَهُ عَذاباً عَظِيماً[١]: پاداش او جهنم است كه هميشه در آن خواهد بود و خدا او را لعنت كرده و عذابى بزرگ را برايش تدارك ديده است.

و ديگر تهمت و نسبت زنا به كسى دادن است، و خداوند در باره چنين كسانى مى‌فرمايد:

لُعِنُوا فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ‌[٢]: در دنيا و آخرت مورد لعن (خدا) قرار گرفته و عذابى بزرگ در پيش دارند.

بعد، خوردن مال يتيم است كه در باره آن قرآن مى‌فرمايد:

إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً[٣]: آنان كه مال يتيم مى‌خورند، آتشى در شكم خود مشتعل مى‌سازند و به زودى به عذاب سخت مبتلا مى‌شوند.

و ديگر فرار از جنگ است (كه در جبهه جهاد به دشمن پشت كند)، قرآن در اين باره مى‌فرمايد:

وَ مَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلَّا مُتَحَرِّفاً لِقِتالٍ أَوْ مُتَحَيِّزاً إِلى‌ فِئَةٍ فَقَدْ باءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ[٤]

[١] نساء/ ٩٥.

[٢] نور/ ٢٣.

[٣] نساء/ ١١.

[٤] انفال/ ١٦.