إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤١٥ - باب چهل و هشتم فضيلت فقر و عاقبت نيك آن

باب چهل و هشتم فضيلت فقر و عاقبت نيك آن‌

شاهد بر فضيلت فقرا بر اغنيا، فرموده پيامبر اسلام ٦ است، كه: فقرا به مقدار نصف روز پيش از اغنيا به بهشت مى‌روند، و اندازه آن، پانصد سال دنياست.[١]،[٢] امام صادق ٧ نيز مى‌فرمايد: تهيدستان مؤمن، چهل سال پيش از اغنيا در باغهاى بهشت به تفرّج مى‌پردازند.[٣] سپس در ادامه افزودند: برايتان مثلى مى‌زنم، و آن مانند دو كشتى است، كه باجگير (يا مأمور بندر) آن دو را نگاه مى‌دارد و چون به داخل يكى از آنها نگاه كند و كالايى نبيند، مى‌گويد: آزادى و برو، و به ديگرى نگاه مى‌كند و آن را پر از كالا مى‌بيند، و مى‌گويد: آن را متوقف كنيد تا به حسابش برسم.

و فرمود: چون قيامت بر پا شود، دو بنده مؤمن را كه اهل بهشت هستند،

[١]

ُ قال رسول ٦: يدخل الفقراء الجنّة قبل الاغنياء بنصف يوم و مقداره خمس مائة عام.

[٢] علّامه شعرانى: در حديث خريف آمده كه كنايه از سال است، البته به طور مجاز مثل جمعه از آن اراده هفته مى‌شود و هر زبانى مجازى دارد كه دليل بر وضع است و فقط مناسبت معنوى كافى نيست.

[٣]

ُ قال الصادق ٧: انّ فقراء المؤمنين يتقلّبون في رياض الجنّة قبل اغنيائهم باربعين خريفا.