إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٣٦ - صبر حضرت ايوب

بدانيد كه صبر بر مطلوب و مقصد، مانند پيروزى بر آن است، و صبر بر سختيها گشايش در پى دارد، و خداوند بنده‌اش ايّوب را چنين ستوده.

إِنَّا وَجَدْناهُ صابِراً نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ‌[١]: ما او (ايوب) را بنده‌اى صابر و شكيبا يافتيم و نيكو بنده‌اى بود و همواره به ما توجه داشت.

صبر حضرت ايّوب ٧‌

در روايت وارد شده كه وقتى بيمارى ايّوب ٧ شدّت يافت، همسرش به او گفت: دعاى پيامبران الهى ٧ مستجاب مى‌گردد، پس اگر از خدا خواهى، مشكلات رفع مى‌شود؟ فرمود: اى زن خداوند هفتاد سال ما را غرق در نعمت خود كرد، حالا بايد به همان اندازه بر بلايش شكيبايى ورزيم.[٢] باز در حديث است كه روزى رحيمه همسرش گيسوان‌[٣] خود را براى مقدارى غذا فروخت، ايّوب ٧ از وى پرسيد: اين غذاها را از كجا تهيّه كرده‌اى؟

رحيمه داستان را به سمع او رسانيد، دل ايّوب به درد آمد و گفت: خدايا مرا به بلا گرفتار نمودى، صبر كردم، فرزندانم را گرفتى صبر كردم، بيماريم دادى صبر كردم و همه گرفتاريهايش را بر شمرد، ناگهان بانگى عقاب‌گونه به گوشش رسيد كه: اى ايّوب بر چه كسى منّت مى‌گذارى و صبر را چه كسى به تو داد؟

عرضه داشت: خدايا تو، خدايا تو، و خاك بر سر و صورت خود مى‌ريخت‌

[١] ص/ ٤٤

[٢]

ُ قالت له امرأته يوما انّ دعاء الأنبياء مستجاب فلو سئلت اللَّه كشف ما بك؟ فقال لها يا هذه قد متّعنا اللَّه بالنعم سبعين سنة فدعينا نصبر على بلائه مثل ذلك.

[٣] علّامه شعرانى: قوت مفرد اقوات است و ضفائرها بقوته يعنى: مقدارى از موى خود را در عوض غذا داد.