إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٧٨ - نشانههاى ديگر آستانه قيامت

پيامبر ٦ در جواب تأخير نمود تا نزديك صبح شد[١]، آنگاه پيامبر ٦ فرمود: خدا جهان را گسترده و به آن آرامش و ثبات داده، اى سائل آنگاه بر پا گردد كه خباثت در حاكمان و سستى در قاريان و دورويى در ميان علما راه يابد و امت من ستارگان را در سرنوشت، مؤثر بدانند، نه «قدر» را، و اين در هنگامى است كه خوردن امانت مردم را غنيمت شمارند و صدقه را غرامت به حساب آورند و زشتيها را حلال و عبادت را سنگين شمرند.

و نيز فرمود: سوگند به كسى كه جانم در يد قدرت اوست، قيامت بر پا نمى‌گردد، تا اميران ستمكار و وزراى خائن و صاحب منصبان ظالم‌[٢] و قاريان فاسق و عابدان نادان بر مردم مسلط شوند، پس خداوند بلاهاى بزرگ بر آنان بفرستد و آنها را گرفتار كند، چنان كه براى قوم يهود فرستاد، در اين موقع شكست در ميان مسلمين راه يابد و دسته دسته گردند و خدا خدا كنند.

حضرت امير ٧ فرمود: هيچ قدرت‌مندى را خدا قدرت نداده كه بر بندگان ستم نمايد، مگر اينكه براى خدا سزاوارست كه قدرت را از او بگيرد، مگر قول خداى تعالى را نخوانده‌ايد:

إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ‌[٣]: خداوند تغيير نمى‌دهد وضع هيچ مردمى را مگر اينكه خود آن قوم آن را تغيير دهد.

پيامبر ٦ فرمود: همواره اين امت در سايه عنايت الهى است، تا زمانى‌

[١] علّامه شعرانى: اسفرنا اى دخلنا في وقت الاسفار و هو ضياء الصبح: داخل در روشنايى طلوع صبح گرديديم.

[٢] علّامه شعرانى: عرفا جمع عريف است كه اين شخص وضع مردم را به سلطان گزارش مى‌كند.

[٣] رعد/ ١١.