إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٥٣ - خلاصه و نتيجه بحث

يك سال، بهتر است دليلى وجود ندارد كه از مرگ هراس و بيم به دل راه دهيد.

هر كسى كه با صداقت با خدا رفتار نمايد، خداوند نور فراست و زيركى به او مى‌دهد، تا همه شگفتيهاى دنيا را با آن ببيند، پس در همه لحظات حتى در مواردى كه براى‌تان زيان دارد، راست بگوييد، كه به سود شما تمام مى‌گردد.

مبادا در جايى كه سودى در بر دارد، دروغ بگوييد، زيرا در آن سود نيست، بلكه خود زيان است.

نشانه‌هاى دروغگو

نشانه دروغگو اين است كه براى تأييد گفتار خويش پى در پى و بدون تقاضاى مخاطب سوگند ياد مى‌كند، و او به چند جهت به سوگند دروغ متوسّل مى‌گردد:

١- يا به سبب اين است كه مى‌داند مردم سخن او را باور نمى‌كنند، چون نزد ايشان خود را پيش از اين خوار كرده است.

٢- يا براى فريب دادن مردم است، تا گفتار دروغ او را باور كنند.

٣- يا به لغو در گفتار عادت كرده، و بيجا و زيادى قسم مى‌خورد.

راستگويى سبب جلب روزى و نعمت مى‌شود، چنان كه امام معصوم ٧ فرمود: درست كردارى و درستگويى باعث فراوانى روزى مى‌گردد.[١]

خلاصه و نتيجه بحث‌

پس بايد دانست كه راستگويى ريشه زيركى است، و فراست درست نخستين (مسأله‌اى است) كه بدون معارضه در ذهن مؤمن خطور مى‌كند، و اگر معارضى پس از آن پيدا شود؛ از وسوسه‌هاى نفس است و در باره اين آيه:

[١]

ُ في الحديث: الصّحة و الصّدق يجلبان الرّزق.