إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٤٤ - پاداش زاهدان
من همانند زهد در دنيا نيست، و هيچ وسيلهاى براى تقرّب به من، مانند ورع از ترس من نيست، و هيچ عبادتى مانند گريه از خوف من نيست.
حضرت موسى عرضه داشت: خدايا چه پاداشى در قبال اين كارها به آنان خواهى داد؟
فرمود: به زاهدان دنيا، بهشت را مباح مىكنم، و به اهل ورع، بهشتى خواهم داد كه شريكى نداشته باشند، و گريهكنندگان از ترس من، چون ديگران بازخواست و تفتيش نمىشوند، چون از اين كار نسبت به ايشان شرم دارم.
پيامبر ٦ فرمود:[١] يا على ٧ تا مىتوانى از خوف خدا گريه كن، زيرا در مقابل هر قطره اشك، در بهشت خانهاى برايت بنا مىكنند.
حضرت امير ٧ فرمود:[٢] اگر گريانى در امّتى بگريد، خداوند به خاطر گريهاش به آن امّت، ترحّم مىنمايد.
و فرمود: هر گاه خداوند بندهاى را دوست بدارد، وسيله اندوهى در دلش قرار مىدهد، زيرا خداوند هر دل اندوهگينى را دوست دارد.
و هر گاه بندهاى را دشمن دارد، سازى از خنده در دلش قرار مىدهد، و كسى كه از خوف خدا گريه كند، داخل دوزه نمىگردد، مگر شيرى كه از پستانى خارج شده، به آن باز گردد (چون اين فرض محال است پس چنان بندهاى به دوزخ نمىرود) و هرگز غبار در راه خدا و دود جهنّم در بينى مؤمن جمع نمىگردد.
[١]
ُ يا علىّ عليك بالبكاء من خشية اللَّه يبنى لك بكلّ قطرة بيت في الجنّة.
[٢]
ُ قال على ٧: لو انّ باكيا بكى في امّة لرحم اللَّه تلك الامّة لبكائه.