إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٩٠ - بدتر بودن غيبت از زنا

است، زيرا كسى كه زنا مى‌كند، و توبه مى‌نمايد، خدا توبه‌اش را مى‌پذيرد، اما توبه غيبت‌كننده قبول نمى‌گردد، تا از طرف رضايت بگيرد.

و فرمود: اى مردم! غيبت‌كننده به زبان ايمان آورد، ولى قلبش از ايمان تهى است، پس از مسلمانان غيبت نكنيد، و به دنبال اسرار و لغزشهاى مردم نرويد، زيرا خداوند اسرار چنين افرادى را ظاهر مى‌سازد، اگر چه در اندرون خانه خود باشد.

به حضرت موسى وحى شد، هر غيبت‌كننده‌اى كه با توبه از دنيا برود، آخرين كسى است كه وارد بهشت مى‌گردد و هر غيبت‌كننده‌اى كه بدون توبه از دنيا برود، نخستين كسى است كه داخل جهنم مى‌گردد.

و فرمود: شجاعت و قهرمانى به زمين زدن ديگران نيست،[١] بلكه پهلوان كسى است كه هنگام خشم خود را نگاه دارد، زيرا خشم كليد همه بديها است، و ديگر اينكه خصلت تكبر را از خود دور سازد، و خداى سبحان در چندين مورد از قرآن متكبران عنود را نكوهش فرموده، و مى‌فرمايد:

سَأَصْرِفُ عَنْ آياتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِ‌[٢]: آنان كه در زمين و از روى تكبّر ادعاى بزرگى كنند، از آيات رحمت خود دور مى‌گردانم.

و: مَنْ يَسْتَنْكِفْ عَنْ عِبادَتِهِ وَ يَسْتَكْبِرْ[٣]: هر كس از بندگى خوددارى كند، و تكبر ورزد (به كيفر خود مى‌رسد).

[١] علّامه شعرانى: شديد يعنى پهلوان و صرعه يعنى: بر زمين زدن طرف مقابل.

[٢] اعراف/ ١٤٥

[٣] نساء/ ١٧١.