إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٤٦ - از نشانههاى حسود، و نتيجه شوم حسد

دارد. و از بدترين صفتهاى رذيله و پست، حسد و غيبت و دروغ است.

و چون همّ و غم حسود پخش خصلتهاى طرف حسد است، به ناچار و ناخودآگاه فضايل او را نشر مى‌دهد، و شاعر چه نيكو سروده:[١] هر گاه خداوند اراده فرمايد كه فضيلت كسى را مشهور سازد، زبان حسود را به آن گويا مى‌سازد.

و ديگرى مى‌گويد:[٢] چگونه حسود اميد رسيدن نعمت داشته باشد و حال آنكه، همواره به زوال آن (از دست ديگران) مى‌انديشد.

پيامبر ٦ فرمود: حسد، اعمال و حسنات را مى‌سوزاند و نابود مى‌سازد، چنان كه هيزم را آتش مى‌بلعد و مى‌سوزاند، پس بنگريد كه حسادت نكنيد.[٣] و حضرت امير ٧ فرمود: حسادت (به ديگران) نورزيد، زيرا حسد، ايمان را مى‌خورد، همان گونه كه آتش هيزم را.

پس اى برادر، وقتى كه پيغمبر ٦ و امير المؤمنين ٧ گواهى دهند كه حسد ايمان را تباه مى‌سازد و اعمال حسنه را مى‌خورد، پس براى انسان پس از آنكه حسناتش برود، چه چيز باقى مى‌ماند؟! بنا بر اين هشيار باشيد و از حسد بپرهيزيد، تا دل و بدن شما از رنج و گناه در امان باشد.

[١]\sُ و اذا اراد اللَّه نشر فضيلة\z طويت اتاح لها لسان حسود\z\E

[٢]\sُ و كيف يرجى حسود نعمة\z اذا كان لا يرضاه الّا زوالها\z\E

[٣]

ُ قال النبى ٦: الحسد يأكل الحسنات كما تأكل النار الحطب فلا تحاسدوا.