إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٠٥ - تعريف و معنى غيبت، و پاداش جلوگيرى از غيبت

حقيقت غيبت چيست؟

حقيقت غيبت آن است كه چيزى را به ديگرى نسبت بدهى كه اگر به گوشش برسد، آن را ناخوش دارد و به آن راضى نباشد، و اين نسبت در همه چيز صادق است، مثلا: راجع به نسبت و خاندان وى، چيزى گفته شود (كه بى‌اصل و نسب است) و يا بدنش فلان نقص را دارد، و يا مثلا ديوانه و كم عقل است، و يا كارهايش از روى حساب و كتاب نيست يا دينش سست است، يا بد اخلاق و رياكار است و يا لباسش چرك است،[١] (خلاصه تحت هر عنوانى او را تحقير كنى، شرعا حرام است و انسان در مورد آن كيفر مى‌شود).

تعريف و معنى غيبت، و پاداش جلوگيرى از غيبت‌

پيامبر ٦ فرمود: حد غيبت اين است كه در باره ديگرى چيزى بگويى (كه اگر به گوشش برسد او را ناخوش آيد) و آن صفت در او باشد، و اگر دروغ گفته باشى؛ تهمت محسوب مى‌گردد و كسى كه در مجلس غيبت حاضر شود و به آن گوش دهد، در آن شريك است و اگر از آن جلوگيرى كند، خداوند او را مى‌بخشد.

و نيز پيامبر اسلام ٦ فرمود: كسى كه از ريختن آبروى مسلمانى جلوگيرى نمايد، خداوند در قيامت او را از آتش دوزخ نجات مى‌دهد.[٢] و فرمود: خوشا به حال كسى كه به عيبهاى خود بينديشد، و به عيوب مردم نپردازد.[٣]

[١] و الغيبة هى ان تذكر اخاك بما يكرهه.

[٢]

ُ قال النبى ٦: من ردّ عن عرض اخيه كان حقّا على اللَّه ان يعتقه من النّار.

[٣]

ُ قال النبى ٦: طوبى لمن شغله عيبه عن عيوب النّاس.