إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٠٥ - عذابهاى سخت دوزخ
بدين صورت زندگى كنيد، اعمالتان با نعمتهايى كه به شما داده و به سوى راه درست هدايتتان كرده، برابرى نمىكند.
پيامبر خدا ٦ فرمود: اى مردم، زمانى برسد كه مردم آشكار انفاق ورزند، و درستكارى از ميان برود و رحمت و عاطفه از مردم سلب گردد، و امين را به خيانت متّهم كنند و خائن را امين شمارند و فتنهها چون شب ديجور شما را فرا گيرد، چنان كه خداى متعال از زبان دوزخيان مىفرمايد:
وَ نادَوْا يا مالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنا رَبُّكَ[١]: اى مالك (دوزخ) از خدايت بخواه ما را بميراند (تا نجات يابيم)، و در ادامه فرمود: چهل سال فرياد مىزنند، ولى پاسخى نمىشنوند و پس از آن در پاسخشان گفته مىشود: «شما راه نجاتى نداريد؟» سپس مىگويند:
رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ[٢]: پروردگارا ما را از دوزخ نجات بده، پس اگر دوباره گناه كرديم، ستمكاريم؟
پس از چهل سال ديگر به آنها گفته مىشود:
اخْسَؤُا فِيها وَ لا تُكَلِّمُونِ[٣] دور شويد و ديگر سخن نگوييد.
پس از آن دوزخيان نااميد مىشوند و جز ناله و زارىاى، مانند عرعر الاغ چيزى نخواهند داشت.
عذابهاى سخت دوزخ
پيامبر ٦ فرمود: گرسنگى و عذاب فشار بسيارى بر اهل جهنّم وارد مىسازد، و با فرياد و التماس غذا طلب مىكنند، سپس طعامى گلوگير و
[١] زخرف/ ٧٥
[٢] مؤمنون/ ١٠٦
[٣] همان سوره/ ١٠٧