إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٩٧ - عمل نيك مشرك هم از بين نمىرود

عمل نيك مشرك هم از بين نمى‌رود

نقل است كه مشركى نسبت به يك مؤمن مهربانى نمود، و وقتى كه از دنيا رفت، خداوند به او وحى فرستاد كه اگر بنا بود مشرك را در بهشت جاى دهم، تو را در آن اسكان مى‌دادم، اما آن را بر هر كس كه در حال شرك بميرد، حرام كرده‌ام، و سپس به آتش دستور داد، تا به او آزار نرساند و هر روز غذايى غير از غذاى دوزخيان به او بدهند، (يعنى: غذاى او را از بيرون دوزخ نزد او ببرند و از غذاى اهل دوزخ به او نخورانند).[١] پيامبر ٦ فرمود: هر كس دل مؤمنى را شاد كند، خداوند صورتى از آن را برايش (در عالم مثال) خلق خواهد كرد، تا همواره (در قيامت) با او باشد و او را به بهشت مژده دهد.[٢]

[١] اين حديث دلالت دارد بر اينكه عمل صالح و لو از كافر، از بين نمى‌رود و مقتضاى عدل الهى است كه پاداش آن را ببيند.( شعرانى)

[٢] اين روايت به تجسّم اعمال در عالم برزخ صراحت دارد و از اسرار علوم آخرت است و اين معنا نظر برخى را مردود مى‌داند كه مى‌گويند: چگونه عرض به جوهر تبديل مى‌گردد؟ در حالى كه بايد دانست كه هر يك از امور معنوى صورتى مناسب خود، در عالم مثالى دارد و كسانى چون شيخ اشراق و ملا صدرا و جمهور عرفا آن را قبول دارند و قيصرى در فصل ششم مقدمات شرح فصوص به طور مفصل آن را تشريح كرده است.( شعرانى)