إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٩٥ - پاداش غذا رسانى و آب رسانى به مؤمنان

امام على ٧ فرمود: هر كس دو نفر مسلمان را به خانه خود دعوت كند و به آنها غذا دهد و سيرشان نمايد، پاداشش از يك بنده در راه خدا آزاد كردن بيشتر است.[١] امام سجّاد ٧ فرمود: هر كس مسلمان گرسنه‌اى را سير نمايد، خداوند او را از ميوه‌هاى بهشتى سير خواهد نمود، و هر كس تشنه‌اى را سيراب كند، خداوند او را از آب كوثر سيراب خواهد كرد.[٢] امام صادق ٧ فرمود: هر كس مؤمن را سير نمايد، هيچ كس از مخلوقات پاداش او را نمى‌داند، حتى فرشته مقرّب و پيامبر مرسل، جز خداوند جهانيان، مقدار ثواب او را نمى‌تواند محاسبه كند، و در ادامه افزود: يكى از موجبات آمرزش (گناه) غذا دادن به مؤمن در هنگام خشكسالى است، چنان كه خداوند مى‌فرمايد:

أَوْ إِطْعامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ يَتِيماً ذا مَقْرَبَةٍ[٣]: يا غذا دادن در روز گرسنگى به يتيمى از خويشاوندان.

پيامبر اسلام ٦ فرمود: هر كسى مؤمنى را در جايى كه مقدور است، آب دهد، خداوند به پاداش هر بار نوشاندن، هفتاد هزار حسنه به او مى‌دهد، و اگر در جايى كه آب يافت نمى‌شود، او را آب دهد، گويا ده بنده را از فرزندان اسماعيل در راه خدا آزاد كرده است.[٤]

[١]

ُ قال علىّ ٧: ما من رجل يدخل بيته مؤمنين فيطعمهما و يشبعهما الّا كان ذلك افضل من عتق نسمة.

[٢]

ُ قال على بن الحسين ٧: من اطعم مؤمنا من جوع اطعمه اللَّه من ثمار الجنّة و من سقى مؤمنا من ظمأ سقاه اللَّه من رحيق مختوم‌

.

[٣] بلد/ ١٤.

[٤]

ُ قال رسول اللَّه ٦: من يسقى مؤمنا شربة من ماء من حيث يقدر على الماء، اعطاه اللَّه عزّ و جلّ بكلّ شربة سبعين الف حسنة و ان سقاه من حيث لا يقدر على الماء فكانّما اعتق عشر رقاب من ولد اسماعيل.