إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٧٢ - معنى تبذير، تدبير و تقتير

معنى تبذير، تدبير و تقتير

شخصى از حضرت صادق ٧ پرسيد: اى فرزند پيامبر ٦ تدبير و تبذير و تقتير چيست؟ فرمود: تبذير اين است كه همه اموال خود را صدقه دهى و تدبير اين است كه: مقدارى را صدقه دهى و تقتير اين است كه هيچ صدقه ندهى.

عرض كرد: بيشتر توضيح بفرما؟ حضرت: مشتى خاك از زمين برداشت و سپس انگشتان خود را باز كرد و دست را سرازير نمود، به طورى كه خاكى در دستش باقى نماند، و فرمود: اين است تبذير و بعد مشتى ديگر برداشت و كف دست و انگشتان را محكم گرفت و هيچ از آن نريخت و بعد فرمود: اين است تقتير.

و فرمود: مؤمن كسى است كه از مال خود انفاق كند و از مال مردم پرهيز نمايد.[١] و فرمود: سخاوت نام درختى است در بهشت كه در قيامت هر فرد سخى را بر شاخه‌هاى خود به سوى بهشت حمل مى‌كند.

و بخل نام درختى در آتش است كه بخيلان را به وسيله شاخه‌هاى خود، به دوزخ مى‌برد.[٢] و فرمود: ديدم بر در بهشت نوشته بود كه تو بر هر بخيل و رياكار و عاق‌[٣] و سخن‌چين حرام‌شده‌اى.[٤]

[١]

ُ قال النّبى ٦: المؤمن من كان بماله متبرّعا و عن مال غيره متورّعا.

[٢]

ُ قال النّبى ٦: السّخاء اسم شجرة في الجنّة ترفع يوم القيامة كلّ سخىّ الى الجنّة باغصانها و البخل شجرة في النّار تقود باغصانها كلّ بخيل الى النّار.

[٣] كسى كه مورد خشم پدر و مادر و به قول برخى پيامبر و امام و استاد و فرزند، قرار گيرد.( م)

[٤]

ُ قال النّبى ٦: رأيت على باب الجنّة مكتوب انت محرّمة على كلّ بخيل و مرائى و عاق و نمّام.