إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٦٨ - ياد مرگ و قيامت

و فرمود: زهد، عبارت است از دل نبستن به دنيا و كم كردن آرزوها و سپاسگزارى از نعمتهاى خدا و دورى از حرامها است، پس اگر اين سه مورد، را نتوانستيد انجام دهيد، دو مورد آنها را ترك نكنيد: اول اينكه كار حرام بر صبر شما غلبه نيابد و دوم سپاسگزارى نعمتهاى خدا را از ياد نبريد، زيرا در صورت نافرمانى، خداوند با فرستادن كتابهاى آسمانى، راه عذر را بر شما بسته است.

و فرمود:[١] اى مردم دنيا خانه گذر و آخرت خانه هميشگى است، پس از گذرگاه براى خانه دائمى توشه برگيريد و دلهاى خود را از دنيا جدا كنيد، پيش از اينكه بدنهاى شما را از آن بيرون كنند، چرا كه براى آخرت خلق شده‌ايد و در معرض آزمايش قرار داريد.

هر گاه كسى بميرد، فرشتگان مى‌گويند: از پيش چه چيزى فرستاده؟ و دنيا پرستان مى‌گويند: چه ثروتى باقى گذاشته؟ پس مقدارى از اموال خود را، از پيش بفرستيد و در راه خدا انفاق كنيد، تا سود برده باشيد، و همه را باقى نگذاريد، تا به زيان خود عمل كرده باشيد[٢] و بدانيد كه دنيا، مانند زهر است و كسى كه زهر را نشناسد، آن را مى‌خورد. و فرمود: سعادتمندان در دنيا از آن مى‌گريزند، و فرمود:[٣] مال و فرزندان را چه كند، كسى كه از آنها جدا مى‌شود

[١]

ُ قال علىّ ٧: الدّنيا دار ممرّ و الآخرة دار مستقرّ فخذوا من ممرّكم لمستقرّكم و اخرجوا من الدّنيا قلوبكم قبل ان تخرج منها ابدانكم فللآخرة خلقتم و في الدنيا حبستم‌

[٢] علامه شعرانى: و لا تقدّموا بفتح التاء و القاف و الدّال ...: لا تقدّموا اصلش لا تتقدّموا بوده مثل تلظّى كه اصلش تتلظّى بوده، يعنى: اموال خود را در دنيا باقى نگذاريد و خود به دار آخرت برويد

[٣]

ُ قال علىّ ٧: ما يصنع بالمال و الولد من يخرج منها و يحاسب عليها عراة دخلتم الدنيا و عراة تخرجون منها و انّما هى قنطرة فاعبروا عليها و انتظروها و قال في دعائه اللّهم توفّنى فقيرا و لا تتوفّنى غنيّا و احشرنى في زمرة المساكين و قال: شقىّ الاشقياء من اجتمع عليه فقر الدنيا و عذاب الآخرة.