إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٢٨ - اوصاف و حالات عارفان

كرده ببيند، پشيمان مى‌شوند، كه چرا عملى چون آنها انجام ندادند، تا در اين روز مانند ايشان در فردوس اعلا باشند.

و اگر از اشقيا باشند، چون آتش و زبانه آن را ببينند، و آنچه را كه از عذاب خدا مهيا كرده مشاهده نمايند، فرياد پشيمانى برآورند، و گويند: چرا گناهان را مرتكب شديم، تا گرفتار چنين عذابى شويم، پس اين است «الطامة الكبرى» پس برادر جان، آنچه گناه كرده‌اى، آن را با عمل خير تدارك كن و به حال خويشتن اشگ بريز، كه چرا صالح نبودى و به درگاه حق نايستادى و اگر شايستگى خود را بروز دهى، تو را به در خانه خويش مى‌كشاند و بيدارت مى‌كند، پس پيش از گذشتن عمرت بيدار شو، زيرا دنيا محل كاشت و آخرت محل برداشت است و آنقدر كه در دنيا مى‌كارى، در آخرت مى‌دروى.

خداوند بندگانش را به شتاب كردن به سوى طاعتها و مسابقه در آنها فراخوانده و فرموده:

سابِقُوا إِلى‌ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُها كَعَرْضِ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ‌[١]: به سوى آمرزش خدا و بهشتى كه پهنايش مانند پهناى آسمان و زمين است شتاب كنيد، كه براى كسانى آماده شده كه ايمان به خدا و پيامبران او آورند.

پس كسى كه شب را به خوابيدن بگذراند، امر خدا را در مورد شتاب به سوى خيرات و مغفرت خدا و وارد شدن به بهشت پهناورى كه خدا آن را براى مردم آماده كرده، امتثال ننموده است.

پس بايد دانست كه كسى اگر همه شبش را در خواب بگذراند، در روز گناه‌

[١] حديد/ ٢٠.