إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٥٦ - شديدترين عذابهاى قيامت

نيرنگ مى‌كنيد و به من غرور مى‌ورزيد و دين مرا به باد استهزا مى‌گيريد؟

آنچنان شما را آزمايش كنم كه دانايانتان سرگردان بمانند.[١] در حديث ديگر فرمود:[٢] عالمى كه به علمش عمل نكند، همانند چراغى است كه براى ديگران روشنى مى‌بخشد، اما خود را مى‌سوزاند، عالم كسى است كه از دنيا فرار كند، نه به سوى آن بگرود، زيرا علمش دلالت بر اين دارد كه دنيا سمّ كشنده است، پس او را به فرار از مهلكه وامى‌دارد، پس وقتى كه به سمّ كشنده (دنيا) روى آورد، مردم بايد بدانند، كه او دروغگو است.

و فرمود:[٣] خداوند بندگان خاصى دارد كه آنها را در منازلى ارجمند در بهشت اسكان مى‌دهد، چون داناترين اهل جهانند، از پيامبر ٦ پرسيدند:

چطور داناترين اهل جهانند؟ فرمود: زيرا همّتشان شتاب به سوى خدايشان بود، تا او را (با اعمال خود) راضى كنند، پس دنيا در نظرشان سبك است و به زوائد آن رغبت نمى‌كنند، و مدّت كوتاهى صبر مى‌كنند، در نتيجه مدّتى دراز، راحت مى‌يابند.

[١] علامه شعرانى مى‌فرمايد: و الصواب كما في نسخة عندى: لاتيحنّ من اباح اى قدر و قضى: فتنه‌اى بر آنان مسلّط كنم كه دانا در آن حيران گردد

[٢]

ُ قال علىّ ٧: مثل من يعلم و لا يعمل كمثل السّراج يضي‌ء لغيره و تحرق نفسه و العالم هو الهارب من الدّنيا لا الراغب فيها لانّ علمه دلّ على انّها سمّ قاتل فحمله عن الهرب من الهلكة فاذا التقم السمّ عرف النّاس انّه كاذب فيما يقول‌

[٣]

ُ قال النبيّ ٦: انّ اللَّه تعالى له خواصّ من خلقه يسكنهم الرفيع الاعلى من جنانه لانّهم كانوا اعقل اهل الدّنيا قيل كيف كانوا اعقل الناس؟ قال: كانت همّتهم المسارعة الى ربّهم فيما يرضيه فهانت الدنيا عليهم و لم يرغبوا في فضولها صبروا قليلا فاستراحوا طويلا