إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٦٢ - باب دوم ارزش پارسايى و پاكزيستى

و: مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعاجِلَةَ عَجَّلْنا لَهُ فِيها ما نَشاءُ لِمَنْ نُرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلاها مَذْمُوماً مَدْحُوراً وَ مَنْ أَرادَ الْآخِرَةَ وَ سَعى‌ لَها سَعْيَها وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ كانَ سَعْيُهُمْ مَشْكُوراً[١]: هر كس به سعى و كوشش خود متاع دنيا را مى‌خواهد به او مى‌دهيم (ليكن) به هر كه بخواهيم و هر چه مشيّت ازلى ما باشد، سپس در عالم آخرت دوزخ را نصيب او كنيم كه با نكوهش و مردودى به دوزخ درآيد، و كسانى كه طالب آخرت باشند، و براى آن به قدر طاقت بكوشند البته به شرط ايمان به خدا سعى آنها مقبول و مأجور خواهد بود.

و: مَنْ كانَ يُرِيدُ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زِينَتَها نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمالَهُمْ فِيها وَ هُمْ فِيها لا يُبْخَسُونَ أُولئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ إِلَّا النَّارُ وَ حَبِطَ ما صَنَعُوا فِيها وَ باطِلٌ ما كانُوا يَعْمَلُونَ‌[٢]: كسانى كه زندگى دنيا و زينت آن را بخواهند (نتيجه) اعمالشان را در همين جا به‌طور كامل به آنها مى‌دهيم و چيزى كم و كاست از آنها نخواهد شد، (ولى) آنها در آخرت جز آتش (سهمى) نخواهند داشت و آنچه را در دنيا انجام داده‌اند بر باد مى‌رود و آنچه را عمل مى‌كردند، باطل و بى‌اثر مى‌شود.

و: مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَ مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيا نُؤْتِهِ مِنْها وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ‌[٣]: كسى كه نتيجه اعمال خود را در آخرت بخواهد افزوده خواهيم كرد ثواب او را و كسى كه دنيا را طالب باشد او را از آن نصيب دهيم و ليكن در آخرت بهره‌اى نخواهد داشت.

[١] اسراء/ ١٨

[٢] هود/ ١٦

[٣] شورى/ ١٩