إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٦٩ - اندرز بزرگى به پادشاهى

ديدند جنازه‌اى را دفن مى‌كنند، حضرت فورا خود را به كنار جسد رساند و سخت گريست، آنگاه به ما نگاهى كرد و فرمود:

لِمِثْلِ هذا فَلْيَعْمَلِ الْعامِلُونَ‌[١]: براى چنين چيزى اهل طاعت عمل مى‌كنند.

و در ادامه فرمود: اى مردم از تنگى قبر بترسيد و براى اين مكان عمل كنيد.

اندرز بزرگى به پادشاهى‌

يكى از بزرگان براى پادشاهى چنين نوشت:

با مردم به عدالت رفتار و به زيردستان رحم كن و به آنان ستم مكن و خود را از ديگران بهتر و بالاتر حساب مكن و گور خود را به فراموشى مسپار، كه آخر كارت آنجاست و مرگ به سوى تو مى‌آيد، اگر چه عمرت دراز گردد و بدان كه به حساب اعمال تو مى‌رسند و قيامت وعده‌گاه تو خواهد بود و به پادشاهى غرّه مشو، زيرا پيش از اين در دست ديگران بوده و بعدا به تو رسيده و به زودى از تو هم به ديگرى مى‌رسد، پس هشيار باش و براى خود خيرات و مبرّات و كارهاى خير، كه در قيامت آنها را حاضر و آماده مى‌بينى، از پيش بفرست و زاد و توشه از دنيايى كه خانه فريب است، براى بهشتى كه خانه شادى و سرور است، برگير و از كسانى كه پيش از تو در دنيا زندگى مى‌كردند، عبرت بگير، زيرا اموال را جمع كردند و ساختمانها ساختند[٢] و افراد را به خدمت گرفتند، اما در عين حال نتوانستند مرگ را از خود دور سازند و

[١] صافات/ ٥٨.

[٢] علّامه شعرانى: من تجدير العماره ...: كسى كه عمارتها بنا كرد و ديوارهايش را محكم نمود.