إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٠٣ - شدت زشتى غيبت

جلوگيرى نكند؛ به خدا و رسول او ٦ خيانت كرده است.[١] بزرگان گفته‌اند: اگر سودى به برادر مؤمنت نمى‌رسانى، زيانى نرسان، و اگر شادش نمى‌كنى، غمگينش مكن، و اگر از او تمجيد نمى‌كنى، بدگويى‌اش نكن.

پيغمبر ٦ فرمود: به يك ديگر حسادت و كينه نورزيد، و از همديگر غيبت نكنيد و با هم برادر باشيد.[٢]

شدّت زشتى غيبت‌

پيامبر خدا ٦ فرمود: از غيبت به شدّت پرهيز كنيد، زيرا از زنا بدتر است، و دليلش اين است كه اگر كسى زنا بكند و توبه نمايد، خداوند توبه‌اش را قبول مى‌فرمايد، اما غيبت‌كننده را نمى‌بخشد، مگر غيبت‌شونده او را ببخشد.[٣] پيامبر ٦ فرمود: در شب معراج گروهى را ديدم كه صورتهاى خود را با ناخن مى‌خراشيدند، از جبرئيل پرسيدم: ايشان چه كسانى‌اند؟ گفت:

غيبت‌كنندگان هستند.[٤]،[٥]

[١]

ُ من اغتيب عنده اخوه المؤمن فلم ينصره فقد خان اللَّه و رسوله.

[٢]

ُ لا تحاسدوا و لا تباغضوا و لا يغتب بعضكم بعضا و كونوا عباد اللَّه اخوانا.

[٣]

ُ قال النبى ٦: و قال ايّاكم و الغيبة فانّها اشدّ من الزّنا لانّ الرّحل يزنى فيتوب فيتوب اللَّه عليه و انّ صاحب الغيبة لا يغفر له الّا اذا غفرها صاحبها.

[٤]

ُ مررت ليلة اسرى بى الى السّماء على قوم يخمشون وجوههم بأظفارهم فسئلت جبرئيل عنهم فقال هؤلاء الّذين يغتابون النّاس.

[٥] علّامه شعرانى: ان قيل كيف رآهم النبى ٦ ...

: اگر كسى بپرسد هنوز قيامت بر پا نشده چگونه پيامبر آنها را ديد؟ مى‌گوييم: صور عالم جسمانى در عقول مجرّده روحانيت ثابت است، چه ماضى باشد و چه مستقبل و حال، پس اگر نفس به جهان عقول مجرده متّصل گردد، مسائل گذشته و آينده را مى‌بيند، زيرا در آنجا ترسيم مى‌گردد و از آن خبر مى‌دهد، بلكه ممكن است انسان در خواب هم ببيند كه نزديكانش مى‌ميرند يا مالى به او مى‌رسد، چه به صراحت و چه با تأويل، چنان كه در خواب ببيند دندانى از او كنده شد و اين امور براى مردم عادى است، تا چه رسد به پيغمبر ما در حال بيدارى و در شب معراج.