إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٧٦ - خطبه پيامبر

حاكمانتان، رنگ دين بخشند (ولى در واقع ايمان ندارند) و اغنيا را بزرگ بشماريد و فقرا را كوچك و غنا و فحشاء در ميانتان رواج يابد، و ساختمانهاى آسمانخراش بالا رود و قرآن را با غنا بخوانيد و اهل باطل بر اهل حقّ چيره گردند و امر به معروف و نهى از منكر كم شود و نمازها تباه و شهوتها دنبال گردد و به سوى هوا و هوس برويد و حاكمان جور را مقدم بداريد، و به مردم خيانت كنند و وزيران فاسق به كار گمارده شوند، و حرص مال دنيا به قاريان (قرآن) راه يابد و نفاق در ميان علما توسعه پيدا كند، و حق ضعيف از قوى ستانده نشود و قداست امت و مردم از ميان برود و در اين وقت است كه بلاها بر سر مردم فرود آيد.

در آن زمان مساجد را زينت دهند[١] و قرآنها را با طلا مزيّن سازند[٢] و منبرها بالا بروند[٣] و صفوف مردم بسيار گردد و صداى گريه و زارى در مسجدها به گوش رسد و پيكرها اجتماع كنند، ولى زبانها و روشها مختلف باشد، و دين لقلقه زبان گردد،[٤] و اگر به او مالى بدهى سپاسگزار است و اگر ندهى، كفران نعمت كند، به كوچك ترحم نمى‌كنند و بزرگ را احترام نمى‌نمايند، و خود را بر ديگران مقدّم مى‌دارند[٥] و حريمها لگدمال‌

[١] علّامه شعرانى:

ُ زخرفة المساجد ...

: تزيين مساجد با طلا و نقره و يا مطلق نقوش كه مكروه و به قول بعضى حرام است.

[٢] علّامه شعرانى: ظاهرا تزيين قرآن به طلا مكروه است نه حرام.

[٣] شعرانى بهتر است منائر خوانده شود، كه جمع مناره باشد نه منبر، زيرا بالا بردن منبر كراهت ندارد، بلكه بالا بردن مناره‌ها كراهت دارد.

[٤] علّامه شعرانى: اللعقة ...: لعقة چيزى است كه با ملعقه گرفته شود و لعقه مصدر است.

[٥] علّامه شعرانى: ظاهرا تصحيفى صورت گرفته و از سلمان

ُ« ليستأثروا بفيئهم»

روايت شده، يعنى: مال را بر همه چيز مقدّم مى‌دارند و يا بيت المال را تصاحب مى‌كنند.