إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٠٤ - باب نوزدهم بهرهگيرى از قرائت قرآن مجيد

پيامبر فرمود:[١] قرآن پنج بخش دارد، حلال و حرام و محكم و متشابه و تاريخ، پس به حلال آن عمل و از حرامش دورى و محكمش را تبعيت كنيد و به متشابهش ايمان داشته باشيد و از تاريخش درس بگيريد، و كسى كه حرام قرآن را حلال بداند، به آن ايمان نياورده و بدترين مردم كسى است كه قرآن مى‌خواند و از منهيات آن دورى نمى‌جويد.[٢] امام صادق ٧ در باره آيه:

الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ‌[٣]: كسانى كه قرآن را به آنان داديم، آن را به حقّ تلاوت مى‌كنند.

فرمود: آيات را با ترتيل و فكر مى‌خوانند و در آن مى‌انديشند و به احكامش عمل مى‌نمايند و به وعده خدا اميدوارند و از وعيد او مى‌ترسند و از قصه‌هايش درس عبرت مى‌آموزند و به اوامرش گردن مى‌نهند و از نواهيش دورى مى‌كنند، سوگند به خدا قرآن براى اين نيست كه آن را حفظ كنند و تدريس نمايند و يك سوره و يا كمتر بخوانند و حروف آن را نگاه دارند و حدودش را تباه كنند، بلكه براى تفكر در آيات و عمل به احكام قرآن است، و خداوند مى‌فرمايد:

كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ مُبارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آياتِهِ‌[٤]: كتابى بزرگ به سوى تو فرستاديم تا در آياتش بينديشند.

اى مسلمانان خداى شما را رحمت كند بدانيد كه راه خدا يكى است‌[٥] و

[١]

ُ قال النبى ٦: القرآن على خمسة حلال و حرام و محكم و متشابه و امثال ...

[٢] علّامه شعرانى: از اخلاق بدى كه به آن عادت دارد، دورى نمى‌كند.

[٣] بقره/ ١١٤.

[٤] ص/ ٢٧.

[٥] علّامه شعرانى: سبيل هم مذكّر است و هم مؤنّث.