إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٦٧ - درسى از لقمان حكيم
روحش آمده، اگر از او بخواهد كه ساعتى مهلت دهد، يا يك لحظه كه در آن لا اله الّا اللَّه بگويد، از او نمىپذيرد اگر چه ملك دنيا را به او بدهد، و چقدر انسان ساعتها وقت خود را در كار بيهوده صرف كرده، و زيان و غبن بسيارى برده است چرا كه مؤمن كسى است كه سخنش ذكر و سكوتش فكر و نظرش عبرت باشد. پيامبر ٦ خدا به ابى ذر غفارى فرمود: آيا كارى را به تو بياموزم كه در ترازو سنگين و بر زبان سبك باشد؟
عرض كرد: بلى اى پيامبر خدا ٦، فرمود: سكوت، حسن خلق و ترك كارهايى كه سودى به حال تو ندارد.
درسى از لقمان حكيم
روايت است[١] كه لقمان ٧ ديد داود ٧ زره مىسازد،[٢] خواست از او بپرسد، ولى منصرف شد، و سؤال نكرد، پس از ساعاتى داود ٧ زره را بر تن كرد و لقمان ٧ هدف او را بدون سؤال دريافت كه لباس جنگ است.
فرمود: هر كس كلامش بسيار باشد؛ لغزشش بسيار مىگردد، و كسى كه لغزشش بسيار شود؛ لغوياتش بسيار مىشود، و هر كس لغوش بسيار باشد؛ دروغش بسيار مىشود، و هر كس دروغش بسيار شد، گناهانش بسيار مىشود، و كسى كه گناهانش بسيار شد؛ مستحقّ آتش مىگردد و پروردگار
[١] و
ُ روى انّ لقمان رأى داود يعمل الزرد فاراد ان يسئله ثمّ سكت فلما لبسها داود ٧ عرف لقمان حالها بغير سؤال و قال من كثر كلامه كثر سقطه و من كثر سقطه كثر لغوه و من كثر لغوه كثر كذبه و من كثر كذبه كثرت ذنوبه و من كثرت ذنوبه فالنّار اولى به و قد حجب اللَّه اللسان باربع مصاريع لكثرة ضرره الشفتان مصرعان و الاسنان مصرعان و قال بعض العلماء انّما خلق للانسان لسان واحد و اذنان و عينان ليسمع و يبصر اكثر ممّا يقول.
[٢] علّامه شعرانى: زرد يعنى: درع و زره.