جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٨٥ - غزل ٣٧١ اگر به كوى تو باشد مرا مجال وصول

اگر به كوى تو باشد مرا مجالِ وصول‌

رسد ز دولتِ وصلِ تو، كار من به حصول‌

اگر آن طاير قدسى، ز دَرَم باز آيد

عمر بگذشته، به پيرانهْ سَرَم باز آيد

كوسِ نو دولتى از بام سعادت بزنم‌

گر ببينم، كه مَهِ نو سفرم باز آيد[١]

بچشم مِهْر اگر با من، مَهَم را يك نظر بودى‌

از آن سيمين بدن، كارم بخوبى خوبتر بودى‌

به وصلش گرمرا روزى، ز هجران فرصتى بود

مبارك ساعتى بودى، چه خوش بودى اگر بودى‌[٢]

قرار برده ز من، آن دو سنبلِ مشكين‌

خراب كرده مرا، آن دو نرگسِ مكحول‌