جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٣٩٢ - غزل ٤١٧ روز عيد است و من امروز در اين تدبيرم

چنانچه دوست مرا از عنايات و جوائز روز عيد برخوردار نمايد، براى حفظ سرّ خود چاره اى جز تقواى ظاهرى و سجّاده به دوش كشيدن، و در باطن به مشاهدات و مراقبه مشغول بودن، ندارم. «آه اگر خلق شوند آگه از اين تزويرم!»؛ كه:

٢٩١٧

«ألْحيلَةُ فآئِدةُ الفِكْرِ.»

[١]: (چاره جويى، فايده فكر است.- نيز:

٢٩١٨

«ألتَّلَطُّفُ فىِ الحيلَةِ أجْدى‌ مِنَ الوَسيلَةِ.»

[٢]: (رفق و نرمى در چاره جويى سودمندتر از وسيله و دستاويز مى باشد.) و همچنين:

٢٩١٩

«مَنْ قَعَدَ عَنْ حيلَتِهِ، أقامَتْهُ الشَّدآئِدُ.»

[٣]: (هركس چاره جويى را رها كرده و بنشيند، سختيها او را به قيام وا مى دارد.- نيز:

٢٩٢٠

«لِكُلِّ شَىْ‌ءٍ حيلَةٌ.»

[٤]: (براى هر چيزى چاره اى است.)

مردم مى گويند: اى خواجه! پند پيرانه واعظ را گوش كن. اين چه سخن است، امروزم مِىْ دو آتشه و تَهْ نشين و سالخورده، كه مرا به مستى پر شور ديدار دوست نايل گرداند، بهتر از نصيحت صدها پير نصيحت گوست. در جايى مى گويد:

[١] ( ١، ٢، ٣، ٤) غرر و درر موضوعى، باب الحيلة( چاره جويى)، ص ٨٦.

[٢] ( ١، ٢، ٣، ٤) غرر و درر موضوعى، باب الحيلة( چاره جويى)، ص ٨٦.

[٣] ( ١، ٢، ٣، ٤) غرر و درر موضوعى، باب الحيلة( چاره جويى)، ص ٨٦.

[٤] ( ١، ٢، ٣، ٤) غرر و درر موضوعى، باب الحيلة( چاره جويى)، ص ٨٦.

[٥] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٢٩٥، ص ٢٣٠.