جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٤٠٨

خواجه در اين غزل با بيانات شيوا و عاشقانه خود، تقاضاى وصال و اظهار اشتياق به ديدار معشوق حقيقى را نموده، مى‌گويد:

محبوبا! با پرده بردارى از كثرات، از جمال خود حجاب بر مدار، وگر نه مرا به نابودى خواهى كشيد. و چنانچه به ديدارت نايلم ساختى، ناز بگذار و ديگر بار رخ مپوشان كه در فراقت هستى‌ام را خواهى بر كَند.

در واقع با اين بيان، تقاضاى بر كنده شدن بنياد خود، و زلف بر باد دادن محبوب را نموده؛ چون مى دانسته ديدارش جز به اين دو امر حاصل نخواهد شد. در جايى مى‌گويد:

و در جاى ديگر مى گويد:

بدين سبب در بيت بعد مى گويد:

[١]- ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٣٢٧، ص ٢٥١.

[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٢٩٧، ص ٢٣١.