جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٣٤٢ - غزل ٤٠٩ دردم از يار است و درمان نيز هم

راستين در پيشگاهت پا برجادار.)

نه تنها در گذشته چشمان خمارآلود و جذبه جمالت، در ريختن خون ما و فنايمان اثر گذاشت، بلكه جلال و كثرات عالم وجود و مظاهرت هم، اثرى در كشتن و به مقصد راه يافتن ما داشت. در جايى مى گويد:

و نيز در جايى مى گويد:

محبّ و عاشق دوست، كجا از فتواى مفتى به كفر و حدّ زدنش به ميخواران مى‌ترسد؟ و كجا از سياست سلطان هراسى دارد؟ اى دوست! تا فرصتم به دست است و عمر باقى است، مِىْ بياور و مست ديدارت بنما، كه سخت محتاج به آنم.

به گفته خواجه در جايى:

[١]- ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٣٢٢، ص ٢٤٨.

[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٢٠٢، ص ١٧٠.