جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٣٦٥ - غزل ٤١٣ دوش بيمارى چشم تو ببرد از دستم

خواجه در اين غزل، خبر از مشاهده اى كه برايش پيش آمده داده، و اشاره به سابقه ازلى بودن، و علّت موفقيتّ دوباره‌اش به آن ديدار كرده، مى‌گويد:

محبوبا! شب گذشته جذبه جمال و چشمان مستت، مرا از من گرفت و فانى ساخت، و سپس لبت آب حياتم داد و زنده‌ام نمود و به بقاء ابدم نايل ساخت.

در جايى از مژده آن ديدار خبر داده و مى گويد:

و در جايى هم به عظمت چنين ديدارى اشاره كرده و مى گويد:

[١]- ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ١٨٩، ص ١٦٠.

[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ١٢٤، ص ١١٨.